Dank u sinterklaasje

'You want to rent motorcycle?'
'Yeah, how much?'
'45.000'
'Does that include insurance?'
'Oh, you don't need that. Nothing happens here.'

Hmmm. Dus op een brommer zonder verzekering snorren we door de rijstvelden van Ubud op zoek naar een mooi stukje houtsnijwerk. Terwijl ik me concentreer op het redelijke asfalt en de andere verkeerssdeelnemers ontwijk, geniet Inge achterop van het uitzicht. We vinden onze souvenier in een achteraf tentje dat volledig verlaten is. We besluiten niet om het gewoon maar mee te nemen en 10 cent achter te laten maar keren een uurtje later terug om met de eigenaar te bekvechten over de prijs. Nadat de deal gesloten is rijden we samen met het stuk hout terug naar onze kamer met uitzicht op de rijstvelden.

Na Ubud bezoeken we Dreamland, dat aangeraden werd door Juliane. Het is een afgelegen stukje strand met primitieve hutjes en hostels, een mooi wit strand en grote golven. Het is voornamelijk bekend als een echt surfersparadijsje, en omdat wij niet surfen is er eigenlijk niets te doen dan bier en cocktails drinken met een lekker hapje. Erg vervelend ja.
Na 1 dag houden we het voor gezien en keren we voor de laatste dag weer terug naar Legian. Nog een kopje cappucino genutigd in het Legian Beach hotel en herinneringen opgehaald in het kappelletje waar we op 16 oktober in den echt zijn verbonden.

Op 4 december wandelen we door de pier ons gloednieuwe, met leren stoelen uitgevoerde Airasia toestel in. Maleisie, here we come.

Helaas kan Inge sinds haar terugvlucht vanuit Cambodja niet echt meer genieten van vliegen en begint ze mij onderhand ook aan te steken met vliegangst...(de vlucht met de flying monkees heeft ook niet echt geholpen). Gelukkig worden we gerustgesteld door JJ (Jeffrey) uit de USA, die naast ons zit. Hij verteld ons geanimeerd over de oprichter van DHL, die 4 vliegtuigongelukken overleefde.. (nice try JJ). In ieder geval is het weer een vlekkeloze vlucht die ons heelhuids naar Kuala Lumur brengt. Samen met JJ en zijn vriendin Nikki gaan we naar een guesthouse waar hij altijd naar toe gaat in Kuala Lumpur 'the red palm', een echte aanrader zegt ie.

Vreemd, maar hij had gelijk. Een supergezellig plekkie in het hartje van KL dat wordt bestierd door Sofie, een lief klein vrouwtje waarbij je je echt thuis voelt. Kleine slaapkamers en een gezellige gezamelijke huiskamer met een TV die ook niet in het slaapkamertje zou passen.
Heerlijk ontspannen!

Omdat sinterklaas hier niet komt besluiten we onszelf even te verwennen met een nieuwe outfit voor Inge en een nieuwe lens voor de camera(een sigma 17-70 DC voor mij dus).Katsjing!!.
Om dit fijne speeltje uit te proberen gaan we die avond naar de Petronas Towers, samen met JJ, Nikki en een engelsman uit Manchester die zo'n zwaar accent heeft dat ik geeneens zijn naam heb verstaan. Dit ongelooflijk mooie gebouw wordt door het mannelijk gedeelte van het gezelschap uitgebreid op de foto gezet (60 foto's), terwijl het vrouwelijk gedeeltje er gezellig keuvelend achteraan hobbelt.

Naast de prachtige Petronas Towers en the red palm biedt Kuala Lumpur gezellige straatjes vol met eettentjes, overvolle shoppingmalls en elke middag om een uur of 5 een echte tropische regenbui.
We vinden het echt een fantastische stad!

Vanuit KL zijn we nu vertrokken naar de Camaron Highlands, vanwaar dit verhaal ingetypt wordt. Binnenkort duiken we de jungle in van het oudste regenwoud ter wereld en als we de bloedzuigers van onze benen hebben getrokken zullen we hier weer een berichtje achterlaten. Tot dan!

***Foto's***
Hier bij blogger kunnen wij de foto's slecht posten, en dus gaan we over enige tijd proberen om een aantal mooie plaatjes via e-mail te verzenden. Als je deze wilt ontvangen, stuur dan even een mailtje naar markdeslager@gmail.com vanaf het adres waar de foto's naar toe kunnen.
Hopelijk gaat dat beter dan op deze website...