Krischna is cashing

De laatste dag in Mysore bezoeken we een tempel die zo'n 10 km buiten de stad ligt. Een lokale bus zet ons af in een klein gehucht, uit wat handgebaren hebben we begrepen dat we hier moeten overstappen. Als het stof is gezakt kijken we even om ons heen, we staan op een zandweggetje dat door moet gaan voor de hoofdweg van dit dorp. De lokalen kijken ons bijzonder schaapachtig aan, met een wit jasje kan je ze zo in de wei zetten.
Minuten kruipen voorbij en er gebeurt niets. Wij staan, lokalen staren maar mekkeren nog net niet, stof waait in onze ogen.
Net als we ons een beetje ongemakkelijk gaan voelen stopt er een jeep voor ons.
"Temple?" klinkt het uit het open raam.
"Yes. You bus?" houden we het simpel.
"Yes"
Enigzins verbaasd maar opgelucht stappen we in, en voor we het weten zijn we bij de tempel.

Na de bezichtiging van het mooie monument en een lauw cola'tje lopen we terug naar de kruising om de jeep naar het dorp te pakken. Er wacht ons een andere verassing.
Een rode, raamloze, rammelbus stuitert over de zandweg naar ons toe. Hij zit overvol met op het dak ook een man of 10. Als sardientjes in blik hobbelen we terug naar het dorp, terwijl er steeds meer mensen in de bus geporpt worden. Ik sta op de treeplank omdat ik daar rechtop kan staan, maar Inge wordt in de massa naar het midden van de bus geperst.
Vlak voordat we aankomen begint het te gieten, en als we net stilstaan wordt uit naar buiten geduwd. Ik ga op zoek naar beschuttig, maar er is niets te vinden. Als Inge eindelijk uit de bus stapt is het inmiddels gestopt met regenen maar ben ik al doorweekt. Gelukkig droog je door de warmte wel weer snel op.

De volgende ochtend gaan we op weg naar Bangalore, een grote stad die door de software industrie veel rijkdom heeft vergaard. Voor de verandering is de stad redelijk schoon, en zijn we hier voor het eerst westerse ketens zoals Mc Donalds, KFC en Subway. In India hebben ze lekker eten maar na een tijdje wordt je curry voor ontbijt, lunch en avondeten behoorlijk zat. Winkelcentrum na winkelcentrum treffen we hier aan en westerse prijzen voor een broodje, t shirt en zonnebril zijn hier niet vreemd.
We hebben hier wel voor het eerst de 'verdeel en heers' strategie bij de tuk tuks kunnen gebruiken. Toen we uit het station kwamen, zwermde ze op ons af en door ze tegen elkaar op te zetten kwamen voor een schijntje bij het hotel.

We bezoeken ook onze eerste 'Hare Krischna' tempel, een ongelooflijk complex. Deze organisatie is erg rijk en laat dat graag zien. Traditionele Hindu tempels hebben 4 hoge torens met muren waarbinnen de tempel zich bevindt. Bij deze tempel, die boven op een berg lag, was tussen de 4 torens een glazen piramide gebouwd met een grote gouden lotusbloem op het dak. De binnenkant was nog erger, het goud schitterde je van alle kanten tegemoet. Voorbijlopend aan het grote, glinsterende altaar krijg je het gevoel of ze hun geld niet beter konden uitgeven. We werden aangesproken door een volgeling, die ons naar een aparte voorlichtingsruimte bracht. Of we niet lid wilde worden of een donatie wilde maken. Een gedeelte van het geld wordt dan gebruikt om weeskinderen eten te geven. Ik denk dat ze van de rest nog wat gouden beeldjes wilden laten gieten.
Dit aanbod vriendelijk afwijzend probeerde ik gebruik te maken van het feit dat we in een voorlichtingskamer waren.
"In what way is this movement connected to the Hindu religion?" vroeg ik de voorlichter.
" It's a long story" was het antwoord.
"Ah"

Na dit verlichtend gesprek besloten we de tempel te verlaten, maar dat was nog niet zo makkelijk als het leek. Het enige pad naar de uitgang was een vastgestelde looproute door vele zalen en winkeltjes waar verlossing te koop was. Krischna beeldjes, T shirts, schilderijen, CD's, DVD's, fontijntjes, kettingen, kaarten, te veel om op te noemen. De route eindigde in een groot restaurant. Dit leek meer een religieus winkelcentrum dan een tempel.

De kleinere 'Bull temple' beviel ons wat beter, ook omdat hier nieuwe auto's een brommers door een priester gezegend kunnen worden. Hij zwaait wat met een boterlampje rond, gooit een kokosnoot voor de auto en voila, een gezegend vehikel. Dit zou wel kunnen verklaren waardoor we in dit land nog weinig ongelukken hebben gezien.

Uiteindelijk zijn we 4 dagen in bangalore gebleven, voornamelijk omdat hier een jurk en pak gemaakt zijn. Het was niet helemaal de bedoeling om dat hier al te doen, maar we kwamen voor een prikkie een mooie lap zijde tegen die we niet konden laten liggen. De kleermaakster was zeer ervaren in europese mode en met haar is de jurk ontworpen. Omdat ik er niet in mijn zwembroek naast mocht staan is er een lap linnen aangemeten om mijn toga van te maken.

Na Bangalore hebben lange treinreizen ons langs Madurai en Tricky gebracht, waar we niet helemaal van hebben kunnen genieten. Het was erg warm en ik werd ook nog eens ziekjes. Je hebt gevoel voor humor nodig om van India te genieten, maar als je niet helemaal in orde bent gaat werkelijk alles je tegenstaan. Gelukkig zijn was ik er weer bovenop toen we aankwamen in de kustplaats Kanyakumari, en hier hebben we nog 2 dagen uitgerust van een aantal korte nachten en lange reizen. Inmiddels zijn we terug in Trivandrum, en vanavond vertrekt ons vliegtuig naar Bali...

We hebben er wederom zin in! Eindelijk iets anders dan kip op het menu.