Een gezegend avontuur

Vanuit Trivandrium pakken we de bus naar Allepey, om de beroemde 'Backwaters' te verkennen. De busrit begint goed, glad asfalt en rustige chaffeur leiden ons de stad uit. Vol goede moed vragen we aan een duits stel dat in India woont en naast ons zit, of alle busreizen zo ontspannen zijn. Ze lachen... Nee dus. Een gemiddelde Indiase weg bevat evenveel hobbels als kuilen met een minimum aan vlakke stukken.
Als we aankomen in Alleppey is het inmiddels gaan regenen, ook in de bus. Het ding is zo lek als een mandje en we komen dan ook vochtig aan.

De 'Backwaters' is een uitgebreid systeem van kanalen, meren, rijstvelden en slootjes. We besluiten deze maar op de luxe manier te bekijken en huren een 'houseboat', een soort rieten varende woonboot. Schattig gewoon.
Hangend in 2 rieten stoelen tuffen we langzaam door de kanalen, genietend van het uitzicht, het vers bereidde voedsel en koude biertje.

In deze voornamelijk katholieke streek raad de schipper ons aan de kerk te bezoeken. Deze is gebouwd om en over een klein huisje, waar volgens de overlevering een lokale heilige is geboren. We worden rondgeleid door een donkere non die ons hier een interresant verhaal over verteld, waar we uiteraard niets van verstaan. We komen uit bij een altaar waar de non ons voorgaat in gebed.
Zij staat voor ons te bidden, wij zijn stil. Als ze klaar is draait ze zich om en vraagt indringend "Are you religious?"
"Not really" mompel ik,
"Catholic" knikt Inge.
De non glimlacht naar Inge, 1-0.
"What is you're name, child?" en weer komt Inge geslepen uit de hoek...
"Maria" zegt ze. Dit is natuurlijk ook de naam die in haar paspoort staat, en die ze in het buitenland vaker gebruikt omdat ze Inge niet uit kunnen spreken, maar het heeft het gewenste effect. De Non glunderd.
"I was named Maria when I was baptised" vertrouwt ze ons toe. 2-0.
"And what is you're profession?"
"I work with mentally disabled people"

Game, set, match.

De non ontploft bijna en geeft licht. Inge's kamer in de hemel is gereserveerd en ze heeft een ligbad en een tuin op het zuiden.

"Blessed are you, my child" roept ze, en met een liefdevolle handoplegging wordt ze gezegend.
Nu kijkt ze naar mij, de heiden...
"What's you're name?"
"Mark"
"Oh. And what do you do?"
"I work with computers"
"Ah"
"Blessed are you" mompelt ze na een klapje op mijn voorhoofd. Mijn plekje op de grote harde schijf in de lucht is nog niet gegarandeerd.
"Now make a donation." Ze wijst naar een collectebus, en we durven niet te weigeren.

In de volgende kerk heet ik Jozef en ben ik timmerman!