Bescheten
Regen.Veel regen in de Cameron Highlands.
Ons onderkomen in de Cameron Highlands bestaat uit een kamertje in een oude legerbarak en is niet erg gezellig, maar gelukkig wel waterdicht. Samen met JJ en Nikki verkennen we de prachtige theeplantages die in de regen niet echt tot hun recht komen. Wij, ervaren reizigers, zijn volledig waterdicht ingepakt in onze regenjasjes, rugzak voorzien van een waterdichte hoes. Nikki heeft een zojuist aangeschafte poncho aan die haar drooghoudt. JJ staat in zijn korte broek en t shirt doorweekt onder een boom, maar beweert dat hij het lekker vindt... Een echte amerikaan.
De huizen die in de omgeving staan van ons guesthouse zijn gebouwd in een soort oosterijkste stijl, wit met zwarte balken. Dat komt wel een beetje vreemd over in maleisie. In ieder geval heeft de Cameron Highlands ons niet veel meer te bieden en vertrekken we met zijn vieren naar Taman Negara, het tropisch regenwoud en nationale park.
Onderweg wordt de chaffeur grondig uitgehoord door JJ, die eigenlijk de hele dag door praat. Op die manier heb je ook geen radio nodig :) De man was vroeger een gids in het tropisch regenwoud rond de Cameron Highlands, dat nu volledig gekapt is en bestaat uit palmboom plantages. De palmboom schijnt een olie op te leveren die op veel manieren gebruikt kan worden, maar het doet het uitzicht geen goed.
Bij de lunchbreak worden we voorzien van een andere bus met een andere chaffeur, die ook op de pijnbank gaat. Deze vrolijke indier bestiert zelf ook een palmboomplantage en verteld lachend over de cobra's die regelmatig in tweeen worden gehakt bij het oogsten van de vruchten.
De laatste wissel van chaffeurs levert ons een oude chinees op, die denkt dat hij coureur is. Onderweg naar het regenwoud scheurt hij dwars door groepen apen en koeien, zonder af te remmen. Wederom zijn we blij dat we op de plaats van bestemming zijn gekomen.
Onze eerste dag in het regenwoud maken we een wandeling over de beroemde canopy walkway, een systeem van hangbruggen tussen de boomtoppen van het tropisch regenwoud. Een erg leuke ervaring,en terwijl mijn hoogtevrees niet over lijkt te gaan hobbelt Inge vrolijk over de wiebelende hangbruggen.
'Leuk he, hier'.
'J j ja schat'
Daarna een flinke klim naar een uitzichtpunt ergens boven op een berg waar we even uitpuffen. Op de weg naar beneden besluiten we een route te volgen die op het fotocopietje staat die we bij het hotel hebben gekregen. Het feit dat het een veel minder duidelijk pad is duidt erop dat weinig mensen dit pad nemen, en een uur later begrijpen we waarom. Het pad is moeilijk te volgen, we moeten kleine beekjes over, en via boomwortels vertical stukken opklimmen. Maar het hoogtepunt is bereikt als we omsingelt worden door bloedzuigers. Ze zien er eigenlijk heel grappig uit, het zijn kleine wormpjes die op hun achterpoten?(die hebben ze niet maar kan het niet anders uitleggen) staan en als ze je ruiken keren hun kopjes jouw kant op en komen ze als rupsjes naar je toekruipen. Het wordt minder grappig als ze met een aantal tegelijk je schoenen opkruipen, maar we hebben ze er gelukkig allemaal af kunnen slaan.
JJ is wel te pakken genomen, altijd handig iemand bij je te hebben die op een of andere manier het bokje is...
Als na 2 uur ik ook begin te twijfelen of deze route wel zo'n goed idee was, horen we weer geluiden uit de bewoonde wereld en zijn we weer terug waar we begonnen.
De volgende dag staat er een grot op het menu, en bij het zien van de ingang besluit Inge niet mee te gaan. Scherpe rotsen moeten overwonnen worden om naar binnnen te komen en het is er donker, vochtig, krap en smerig. Ik vond het geweldig!!
Kruipend door gaatjes waarin mijn borstkas samengedrukt werd, gehurkt en gebukt op handen en voeten over een ondergronds beekje kruipen om uit te komen in een grot vol vleermuizen die als beloning op je shirt schijten. Guano everywhere!!
Smerig en voldaan een douche genomen, lekker uit eten geweest en een biertje gehaald. Nu zijn we weer terug in Kuala Lumpur voor een beetje beschaving, en als alles volgens plan gaat gaan we overmorgen naar Melaka.
Onze plannen staan weer op losse schroeven, we denken erover om kerst en oud en nieuw met JJ en Nikki in Thailand te vieren, maar het is nog niet zeker. We houden jullie op de hoogte.
Ons onderkomen in de Cameron Highlands bestaat uit een kamertje in een oude legerbarak en is niet erg gezellig, maar gelukkig wel waterdicht. Samen met JJ en Nikki verkennen we de prachtige theeplantages die in de regen niet echt tot hun recht komen. Wij, ervaren reizigers, zijn volledig waterdicht ingepakt in onze regenjasjes, rugzak voorzien van een waterdichte hoes. Nikki heeft een zojuist aangeschafte poncho aan die haar drooghoudt. JJ staat in zijn korte broek en t shirt doorweekt onder een boom, maar beweert dat hij het lekker vindt... Een echte amerikaan.
De huizen die in de omgeving staan van ons guesthouse zijn gebouwd in een soort oosterijkste stijl, wit met zwarte balken. Dat komt wel een beetje vreemd over in maleisie. In ieder geval heeft de Cameron Highlands ons niet veel meer te bieden en vertrekken we met zijn vieren naar Taman Negara, het tropisch regenwoud en nationale park.
Onderweg wordt de chaffeur grondig uitgehoord door JJ, die eigenlijk de hele dag door praat. Op die manier heb je ook geen radio nodig :) De man was vroeger een gids in het tropisch regenwoud rond de Cameron Highlands, dat nu volledig gekapt is en bestaat uit palmboom plantages. De palmboom schijnt een olie op te leveren die op veel manieren gebruikt kan worden, maar het doet het uitzicht geen goed.
Bij de lunchbreak worden we voorzien van een andere bus met een andere chaffeur, die ook op de pijnbank gaat. Deze vrolijke indier bestiert zelf ook een palmboomplantage en verteld lachend over de cobra's die regelmatig in tweeen worden gehakt bij het oogsten van de vruchten.
De laatste wissel van chaffeurs levert ons een oude chinees op, die denkt dat hij coureur is. Onderweg naar het regenwoud scheurt hij dwars door groepen apen en koeien, zonder af te remmen. Wederom zijn we blij dat we op de plaats van bestemming zijn gekomen.
Onze eerste dag in het regenwoud maken we een wandeling over de beroemde canopy walkway, een systeem van hangbruggen tussen de boomtoppen van het tropisch regenwoud. Een erg leuke ervaring,en terwijl mijn hoogtevrees niet over lijkt te gaan hobbelt Inge vrolijk over de wiebelende hangbruggen.
'Leuk he, hier'.
'J j ja schat'
Daarna een flinke klim naar een uitzichtpunt ergens boven op een berg waar we even uitpuffen. Op de weg naar beneden besluiten we een route te volgen die op het fotocopietje staat die we bij het hotel hebben gekregen. Het feit dat het een veel minder duidelijk pad is duidt erop dat weinig mensen dit pad nemen, en een uur later begrijpen we waarom. Het pad is moeilijk te volgen, we moeten kleine beekjes over, en via boomwortels vertical stukken opklimmen. Maar het hoogtepunt is bereikt als we omsingelt worden door bloedzuigers. Ze zien er eigenlijk heel grappig uit, het zijn kleine wormpjes die op hun achterpoten?(die hebben ze niet maar kan het niet anders uitleggen) staan en als ze je ruiken keren hun kopjes jouw kant op en komen ze als rupsjes naar je toekruipen. Het wordt minder grappig als ze met een aantal tegelijk je schoenen opkruipen, maar we hebben ze er gelukkig allemaal af kunnen slaan.
JJ is wel te pakken genomen, altijd handig iemand bij je te hebben die op een of andere manier het bokje is...
Als na 2 uur ik ook begin te twijfelen of deze route wel zo'n goed idee was, horen we weer geluiden uit de bewoonde wereld en zijn we weer terug waar we begonnen.
De volgende dag staat er een grot op het menu, en bij het zien van de ingang besluit Inge niet mee te gaan. Scherpe rotsen moeten overwonnen worden om naar binnnen te komen en het is er donker, vochtig, krap en smerig. Ik vond het geweldig!!
Kruipend door gaatjes waarin mijn borstkas samengedrukt werd, gehurkt en gebukt op handen en voeten over een ondergronds beekje kruipen om uit te komen in een grot vol vleermuizen die als beloning op je shirt schijten. Guano everywhere!!
Smerig en voldaan een douche genomen, lekker uit eten geweest en een biertje gehaald. Nu zijn we weer terug in Kuala Lumpur voor een beetje beschaving, en als alles volgens plan gaat gaan we overmorgen naar Melaka.
Onze plannen staan weer op losse schroeven, we denken erover om kerst en oud en nieuw met JJ en Nikki in Thailand te vieren, maar het is nog niet zeker. We houden jullie op de hoogte.
posted by Mark at
dinsdag, december 12, 2006
1 Comments:
zo te lezen heb je weer de juiste gestoorden om je heen gevonden. Ik dacht dat de foto van je maat en zijn vriendin in de budget-tippelzone was gemaakt, maar dat moet je maar niet zeggen. jullie hebben vast een leuke kerst samen.
je camera werkt lekker bro, ziet er allemaal heel erg national geograpic uit. als het zo doorgaat nemen we een goedkoper kabel abbonement zonder iets te missen.
love you - watching you Ro.
By
Anoniem, at 12/16/2006 6:44 p.m.
Een reactie posten
<< Home