De rijzende leeuw
Vanuit Kandy pakken we de bus naar Nuwara Eliya, het hoogst gelegen dorpje in Sri Lanka. De bus zit zo vol dat Mark met zijn knieen geklemd zit tussen twee banken en een klapstoeltje, waarop twee mensen zitten. Inge past gelukkig wel tussen de bankjes. We zijn met de bus gegaan omdat veel mensen zeggen dat de trein overvol is en je moet vechten om een stoeltje. Al met al is het een prachtige rit langs diepe afgronden, met mooie vergezichten op theeplantages en een grote waterval.
Eenmaal aangekomen halen wij een broodje en grijpen een taxi naar het guesthouse wat we hadden uitgezocht de Rising Lion. In de lonely planet stond deze als volgt omschreven: vrolijk maar vreemd ingericht met hartelijk personeel. Deze omschrijving deed de werkelijkheid geen eer aan. Als we aankomen staan de manager, de kok, de openhaardaansteker en een ander onduidelijk figuur op ons te wachten en met meerdere handschuddingen en welkoms worden we binnen gehaald. De hyperactieve, halfdove manager heeft een voorliefde voor Nederland en vraagt dan ook later aan Inge of ze geen leuke vrouw kent om met hem te schrijven (vrijwilligers gezocht rond de 35 jaar). Het guesthouse doet van buiten een beetje "duits" aan, en binnen hangen Nederlandse klompen met bloemen, hertengeweien met blokken hout daarin en reclameposters van Sri Lanka. Dit alles wordt gezellig verlicht door zoveel spaarlampen dat je denkt dat je in een voetbalstadion zit.
Die avond liggen we op bed voor een knetterende openhaard, aangezien het in de bergen erg koud is. Een vreemd contrast met de 30 graden van drie dagen geleden.
De volgende dag (dit is wel om 5.00 's morgens) maken wij een wandeling door Horton Plains National Park, waar een pad ons leidt langs de twee voornaamste punten, World's End en Bakers Falls. World's End is een uitkijkplaats hoog in de bergen, waar je bij een afgrond van 880 meter staat. Het uitzicht is ongeloofelijk. Daarna leidt de route door de bergen naar de "Bakers Fallls", een mooie waterval.
Sri Lanka is een waanzinnig mooi land, misschien wel het mooiste wat we tot nu toe gezien hebben. Helaas is het wel erg duur, de toegang van dit park wat drie maanden geleden 30 euro voor twee personen en nu is het 40 euro voor twee personen. Ook andere bezienswaardigheden hebben een dergelijke prijsstijging meegemaakt, raad eens waar het leger van betaald wordt.
Ook merken we dat een blond popje en een kale vleeslollie van twee meter wel een soort atractie zijn. Veel gegiechel als mensen voorbij lopen. Dat kaal is letterlijk, Inge heeft in Kandy Marks hoofd geschoren, een echte coupe de Monk. Voor degene die het willen weten, nu er weer twee millimeter haar op zit, ziet het er een stuk beter uit. De wasbak was daarna trouwens ook verstopt.
Maar naast al dat gegiechel is de bevolking super vriendelijk. Een collega die hier onlangs ook was, zei: " Thailand staat bekend om zijn glimlach, Sri Lanka heeft een brede glimlach!".
Tjerk je had gelijk.
Eenmaal aangekomen halen wij een broodje en grijpen een taxi naar het guesthouse wat we hadden uitgezocht de Rising Lion. In de lonely planet stond deze als volgt omschreven: vrolijk maar vreemd ingericht met hartelijk personeel. Deze omschrijving deed de werkelijkheid geen eer aan. Als we aankomen staan de manager, de kok, de openhaardaansteker en een ander onduidelijk figuur op ons te wachten en met meerdere handschuddingen en welkoms worden we binnen gehaald. De hyperactieve, halfdove manager heeft een voorliefde voor Nederland en vraagt dan ook later aan Inge of ze geen leuke vrouw kent om met hem te schrijven (vrijwilligers gezocht rond de 35 jaar). Het guesthouse doet van buiten een beetje "duits" aan, en binnen hangen Nederlandse klompen met bloemen, hertengeweien met blokken hout daarin en reclameposters van Sri Lanka. Dit alles wordt gezellig verlicht door zoveel spaarlampen dat je denkt dat je in een voetbalstadion zit.
Die avond liggen we op bed voor een knetterende openhaard, aangezien het in de bergen erg koud is. Een vreemd contrast met de 30 graden van drie dagen geleden.
De volgende dag (dit is wel om 5.00 's morgens) maken wij een wandeling door Horton Plains National Park, waar een pad ons leidt langs de twee voornaamste punten, World's End en Bakers Falls. World's End is een uitkijkplaats hoog in de bergen, waar je bij een afgrond van 880 meter staat. Het uitzicht is ongeloofelijk. Daarna leidt de route door de bergen naar de "Bakers Fallls", een mooie waterval.
Sri Lanka is een waanzinnig mooi land, misschien wel het mooiste wat we tot nu toe gezien hebben. Helaas is het wel erg duur, de toegang van dit park wat drie maanden geleden 30 euro voor twee personen en nu is het 40 euro voor twee personen. Ook andere bezienswaardigheden hebben een dergelijke prijsstijging meegemaakt, raad eens waar het leger van betaald wordt.
Ook merken we dat een blond popje en een kale vleeslollie van twee meter wel een soort atractie zijn. Veel gegiechel als mensen voorbij lopen. Dat kaal is letterlijk, Inge heeft in Kandy Marks hoofd geschoren, een echte coupe de Monk. Voor degene die het willen weten, nu er weer twee millimeter haar op zit, ziet het er een stuk beter uit. De wasbak was daarna trouwens ook verstopt.
Maar naast al dat gegiechel is de bevolking super vriendelijk. Een collega die hier onlangs ook was, zei: " Thailand staat bekend om zijn glimlach, Sri Lanka heeft een brede glimlach!".
Tjerk je had gelijk.
posted by Mark at
woensdag, augustus 30, 2006
|
2 comments
