No discount
'Als je één tropisch strand hebt gezien, heb je ze allemaal gezien' is een veel gehoorde uitdrukking bij reizigers... Dat wil nog niet zeggen dat je er niet van kan genieten!
Op het strand van Sihanoukvile nemen we het er lekker van in grote relaxfautuils die in het zand staan. Het kan zo maar gebeuren dat je vanuit dezelfde luie stoel ontbijt, lunch en diner tot je neemt. De vele aaneengeschakelde restaurants zijn 's avonds feestelijk verlicht en de komvormige baai is een uitstekend decor voor een gezellige avond.
Het grote verschil met de andere tropiche stranden die wij tot nu toe bezocht hebben is de aanwezigheid van gehandicapte bedelaars. Het explosieve verleden van dit land zorgt nog steeds voor een vaste aanvoer van mensen die één of meerdere ledematen missen, zij hopen op dit drukbezochte strand nog een centje te kunnen verdienen.
Na 3 dagen relaxen hebben we de harde kern leren kennen en af en toe wat centjes toegestopt.
Er zijn 3 mannen zonder benen, die op handen en billen over het zand schuiven. Als je plotseling een plukje haar boven de tafel uit ziet steken heb je er één op visite.
Daarnaast lopen er 2 jongens rond zonder armen, die stilletjes naast je komen staan en dan met hun stompjes klappen. Klinkt waarschijnlijk vreemd, ziet er nog vreemder uit. Een jongen in een ligstoel die hij verrastte wilde vragen hoe het met hem ging en stak vragend zijn duim naar hem op. Een verbaasde blik was het enige antwoord.
De laatste groep bestaat uit 3 blinde zangers, die zich over het strand laten leiden en luidkeels eigen verzonnen teksten op bekende deuntjes brallen. Één laat zich leiden door zijn vrouw, een verstandige beslissing. De ander is vastgebonden aan een klein hondje met een trieste blik in zijn ogen. Dit kan te maken hebben met het emmertje dat hij de hele dag in zijn bek moet houden voor de fooien.
De laatste, onze favoriet, laat zich leiden door een meisje van een jaar of 4. In onze ogen een onverstandige beslissing, ééntje waar zij het in ieder geval niet mee eens is. Ze leidt hem genadeloos over bankjes en afstapjes, door een woud van parasollen en precies langs tafels en ligbedden waar geen mens zit. Daarnaast is ze zo snel dat je nauwelijks de kans hebt iets in zijn pet te doen.
Natuurlijk is ook het gebruikelijke leger masseuzes, manicures en fruitverkopers aanwezig, die je bijna met een stok van je af moet slaan. De kinderen die armbandjes verkopen hanteren allemaal hetzelde trucje. Als je niets wilt kopen, willen ze een spelletje 'boter, kaas en eieren' spelen. Als je verliest moet je natuurlijk iets kopen en als je (ondanks verwoedde pogingen om vals te spelen) toch wint druipen ze af met de opmerking 'You buy from me tomorrow and no discount!'. Gelukkig lachen ze erbij.
Op het strand van Sihanoukvile nemen we het er lekker van in grote relaxfautuils die in het zand staan. Het kan zo maar gebeuren dat je vanuit dezelfde luie stoel ontbijt, lunch en diner tot je neemt. De vele aaneengeschakelde restaurants zijn 's avonds feestelijk verlicht en de komvormige baai is een uitstekend decor voor een gezellige avond.
Het grote verschil met de andere tropiche stranden die wij tot nu toe bezocht hebben is de aanwezigheid van gehandicapte bedelaars. Het explosieve verleden van dit land zorgt nog steeds voor een vaste aanvoer van mensen die één of meerdere ledematen missen, zij hopen op dit drukbezochte strand nog een centje te kunnen verdienen.
Na 3 dagen relaxen hebben we de harde kern leren kennen en af en toe wat centjes toegestopt.
Er zijn 3 mannen zonder benen, die op handen en billen over het zand schuiven. Als je plotseling een plukje haar boven de tafel uit ziet steken heb je er één op visite.
Daarnaast lopen er 2 jongens rond zonder armen, die stilletjes naast je komen staan en dan met hun stompjes klappen. Klinkt waarschijnlijk vreemd, ziet er nog vreemder uit. Een jongen in een ligstoel die hij verrastte wilde vragen hoe het met hem ging en stak vragend zijn duim naar hem op. Een verbaasde blik was het enige antwoord.
De laatste groep bestaat uit 3 blinde zangers, die zich over het strand laten leiden en luidkeels eigen verzonnen teksten op bekende deuntjes brallen. Één laat zich leiden door zijn vrouw, een verstandige beslissing. De ander is vastgebonden aan een klein hondje met een trieste blik in zijn ogen. Dit kan te maken hebben met het emmertje dat hij de hele dag in zijn bek moet houden voor de fooien.
De laatste, onze favoriet, laat zich leiden door een meisje van een jaar of 4. In onze ogen een onverstandige beslissing, ééntje waar zij het in ieder geval niet mee eens is. Ze leidt hem genadeloos over bankjes en afstapjes, door een woud van parasollen en precies langs tafels en ligbedden waar geen mens zit. Daarnaast is ze zo snel dat je nauwelijks de kans hebt iets in zijn pet te doen.
Natuurlijk is ook het gebruikelijke leger masseuzes, manicures en fruitverkopers aanwezig, die je bijna met een stok van je af moet slaan. De kinderen die armbandjes verkopen hanteren allemaal hetzelde trucje. Als je niets wilt kopen, willen ze een spelletje 'boter, kaas en eieren' spelen. Als je verliest moet je natuurlijk iets kopen en als je (ondanks verwoedde pogingen om vals te spelen) toch wint druipen ze af met de opmerking 'You buy from me tomorrow and no discount!'. Gelukkig lachen ze erbij.


3 Comments:
altijd wat te doen op zo'n revalidatie strand, in lourdes is het ook zo gezellig hoor ik. maar jullie hadden weer de beste show. hier blijven de oost-duitsers een beetje weg tegenwoordig, dus wij hebben weinig stumpers op het strand. we hadden wel een onverstaanbare stumper in de sahara, nl. jan de rooy hij en zijn zoon zijn uitgeschakeld bij de dakar.
de super honda van team ohlenschlager is al draaiende, en alle mechaniek is vervangen. op de remknijpers na die heb ik zondag nog gehaald, en ga ik morgenavond plaatsen met roos. van verscheidene kanten heb ik te horen gekregen dat ik er toch maar een demper tussen de uitlaat moet zetten, want het klinkt als een duitse tank, en er wonen nogal wat joden in de flat. en ik wil een petitie voorkomen, en uitgenodigd blijven op de maandelijkse bingo avond.
nou maak er nog wat van deze laatste weken daar samen, en kijk uit voor de overwaaiende vogelgriep. anders kun je op dat strandje blijven. sturen wij wel een emmertje.
By
Anoniem, at 1/16/2007 8:18 p.m.
Hehe,
Echt iets voor jou om rond te scheuren dat klinkt als een tank maar er uitziet als 7up blikje aan steroiden. Natuurlijk ga je met deze op gefokte dinky toy verstandig rijden en snelheidbekeuringen, 180 graden handrembochtjes en regelmatige stoepbezoeken vermijden... ?
Wij hopen dat je hij je goed bevalt lange, en tot over 3 weekjes...
By
Mark, at 1/18/2007 12:12 p.m.
Hallo daar,
hier is alles goed, nog net niet weggewaaid (de pannen wel, windkracht 10)maar verder niets aan de hand.Pa heeft je verteld dat jullie pannen ook zijn blijven liggen, we gaan morgen even de post ophalen en kijken of jullie geen lekkage hebben. 't Zou niet gek zijn hoor, met die storm en regen, bij ons kwam het een beetje tussen het kozijn en de muur door, maar ja, wind en zand komen overal door.
Het blauwe dak van jullie buurman lag zo hard te klapperen dat we het bij het Trefpunt nog hoorden!
Adel is gebeld, hoop dat hij er wat aan heeft kunnen doen want het is voor de buren ook geen gehoor.
Hoorde van pa dat je gebeld hebt en dat jullie nu onderweg zijn voor de laatste etappe, Borneo!
Ben benieuwd hoe het daar is, hoop dat jullie veel foto's maken.
Ben blij dat ik via deze weblog weet dat ro z'n "supergeweldigesuperstillesuperzuinigeauto" achteraf toch een russischezuipendeherriebak is. 'k had 'm bijna geloofd!!!!!!!
Als ik dat stukje over Cambodja lees denk ik,hebben jullie je daar niet opgelaten gevoeld met al die stumperds om je heen?
Vooral dat "stille bedelen", dat kijken! Nou ja, op Borneo zullen de Orang Oetang dat niet doen.
Was vandaag even bij Wim, met Mary en Cock, in verpleeghuis, gaat trouwens heel goed met hem, en die zat z'n film over Bali te monteren en daar kwam opeens het apenbos in Ubud voorbij, leuk joh, wou even terug!
Ik hou er mee op, hoop dat jullie nog wel wat van je laat horen via de web, zullen in Borneo toch wel internet hebben?
Mis jullie, tot gauw.
By
Anoniem, at 1/20/2007 9:24 p.m.
Een reactie posten
<< Home