Mark & Inge's snoepreisje

woensdag, februari 07, 2007

4WD budget style

Ons geplande verblijf op de Turtle islands viel in het water nadat bleek dat het al 3 weken volgeboekt was... Planning is niet ons sterkste punt gebleken gedurende de afgelopen 6 maanden. Vanuit het grote apenbos Sepilok zijn we weer terug gegaan naar de Kota Kinabalu, vanwaar we terugvliegen naar Kuala Lumpur.

Gelukkig hebben we nog 4 dagen over op Borneo en hoe kan je die beter besteden dat achter het stuur van een huurauto, zelf de wegen verkennend waar weinig reizigers komen. De goedkoopste aanbieding tot onze beschikking is de Kenari, voor maar 20 euri per dag. Deze 'auto' geeft je inderdaad het gevoel dat je in een vogelkooitje zit met een kreukelzone van voor- tot achterbumper. Omdat alle andere weggebruikters in +1500 kilo 4WD de regels aan hun laars lappen lijkt dit ons niet de verstandigste keuze, en we kiezen dan ook voor een iets veiliger sedan. Onze eerste toer leid ons naar 'the tip of Borneo', het meest noord-oostelijke puntje van dit eiland. Natuurlijk vertekken we zonder degelijke kaart van het wegensysteem, de vrolijke dame van het verhuurbedrijf meldt dat het alleen maar rechtdoor is... Right.
Een stuk of 3 rotondes hebben we aantal keer genomen om de juiste route te vinden, een verkeerde afslag leidde ons in een zandbak maar uiteindelijk hebben we de bestemming bereikt. Vanaf de rotsen hebben we een weids uitzicht over de Zuid Chineese zee, met aan beide zijden verlaten witte stranden en helder blauw water. Omdat planning niet ons sterkste punt is kunnen we maar een uurtje van dit paradijs genieten voordat we terug moeten rijden maar in ieder geval hebben we nog iets van het landschap gezien.

De laatste dag willen we naar het stadje Beaufort, Om een grote rivier op te zoeken waar geraft wordt. Als we naar de auto lopen merken we volledig ingeparkeerd te zijn door de venters van de Sunday market, een groep busjes waar geen beweging in te krijgen is. Een ietwat linke route over een hoge stoep en over een afwateringsgeul brengt verlossing, en we vertrekken met onze pas aangeschafte wegenkaart. Op deze prachtige gedetailleerde weergave van het intelligente wegensysteem van Borneo staat een B-weg die naast een spoorweg het pad van de rivier volgt, een ideale route om wat mooie lokaties te ontdekken. De B-weg blijkt iets moeilijker te ontdekken dan verwacht en na een ritje over het rangeer terrein vinden we een weg langs die langs de rails leidt. Zoals jullie natuurlijk begrijpen werdt het een stuiterrit over zand- en modderpaadjes die uitkwam in een granietmijn en hebben we de rivier nooit gezien.
Maar het was het waard voor het gezicht van de man die de huurauto op het vliegveld op kwam halen de volgende dag. In plaats van goudkleurig was de auto roodbruin van de modder, met enige interessante modderhopen in de wielkassen. na een 'Yeah, we got lost' hobbelen we snel het vliegveld in.

De laatste 4 dagen...

We nemen in stijl afscheid van Kuala Lumpur en hebben een kamer geboekt in het Regent hotel, dat voor de prijs verdacht luxe is. Goed, het is 5 keer zo duur als de gemiddelde kamers van het afgelopen halfjaar, maar de deur wordt opengedaan, we hebben badjassen en een koelkast.