Dutch monkees

Sierlijk komt mamma orang utan aanzweven door de bossen, met een kleintje aan haar zij. Ze gaat op het platform zitten, grijpt een tros bananen die daar door de verzorgers zijn achtergelaten en peuzelt ze handig op uit de schil. Een kleine makaak die zo'n snack ook wel ziet zitten komt iets te dichtbij en het blijkt dat orang utans niet altijd lieve aapjes zijn. Ze grijpt hem hardhandig en we horen hem gillen. Met een soepele beweging gooit ze hem van het 3 meter hoge voederplatform af en we zien hem in de bosjes beneden verdwijnen.
Een klein kwartier lang kunnen we genieten van een groepje orang utans dat zich uitleeft op bananen en voor ze weer sierlijk terug het oerwoud inzweven. Samen met een film van de BBC is dit zo'n beetje het enige wat het Orang Utan revalidatiecentrum Sepilok te bieden heeft.

Het regenwoud in Borneo is gelukkig een thuis voor veel meer beestjes dus gaan we de volgende dag naar een reservaat voor de Probiscus apen, die alleen hier voorkomen (ook wel bekend uit de WNF reclame). Onze chaffeur verteld ons dat ze als bijnaam 'dutch monkees' hebben, hij zal het wel uitleggen als we er eenmaal zijn. Dit reservaat is pas 3 jaar oud en er is goed nagedacht over de faciliteiten hier, vanuit een overdekt teras met een kopje koffie in de hand zien we de aapjes uit het bos komen naar de voederplaats. Het zijn wat eigenaardige beesten met een dikke buik en het mannetje heeft een joekel van een neus. 'Big nose, big body, dutch monkey' meldt de gids terwijl hij me lachend aankijkt. Ik doe mijn best me niet aangesproken te voelen...

Vanuit ons guesthouse in Sepilok boeken we een 2 daagse tour in Sakau, een ongerept stukje regenwoud dat bekend staat om de vele wilde dieren die vanuit een bootje bekeken kunnnen worden. Het avontuur begint al in de jeep, als we het asfalt verlaten en 2 uur lang door een soort modderbad heenploegen dat doet denken aan een bak half gesmolten chocoladeijs.
Onderweg passeren we enige gestrande lokalen, hun minibusje half verdronken aan de kant van de weg en zelf tot aan hun knieen in de blubber. Lang leve 4WD!
Heelhuids aangekomen bij het "resort" kijken we met verbazing naar het onderkomen van de komende avond. We slapen op de 2e verdieping van een houten gebouwtje waarvan de eerste verdieping een meter onder water staat. Deze architekt is nu waarschijnlijk bakker.
Ook de loopbrug naar het restaurant is overstroomd en op blote voetjes gokken we maar waar het pad is. Gelukkig hebben we het droog kunnen houden

De 2 boottochten zelf zijn gelukkig zeer de moeite waard. Vanuit het bootje zien we probiscus apen door de bomen springen, gevolgd door kleine makaken. Vele neushoornvogels vliegen over en sierlijke Egrets (soort witte reigers) scheren vlak over het water langs de boot. Een krokodil houdt ons in de gaten vanaf de wal en een klein hert verdwijnt snel in het bos als we te dicht bij komen.

Morgen gaan we maar weer een paar dagen op een eiland zitten om bij te komen van al dit moois. Vervelend, dat Borneo...