hehe daar is ie dan

Iedereen kent het wel, dat misvormde hoopje klei op het aanrecht bij moeders. ‘Moest het nou een asbak zijn of een kommetje?’ vraag ik me af, terugdenkend aan die bewuste dag in de 2e klas lagere school. ‘Kleur zal belangrijker geweest dan vorm’ zeg ik tegen mijzelf, maar de blauwgroene vernislaag vloekt bij het aanrechtblad, keukenkastjes en zelfs de neutrale vloertegels. Als ik me begin af te vragen waarom deze kansloze creatie nog steeds dienst doet in een moderne keuken komt mijn moeder naast me staan, kijkt er ontroerd naar en zegt ‘mooi hé, heb jij vroeger gemaakt…’

Dat gevoel kreeg ik een beetje toen ze me vroeg waar toch de laatste post op deze website bleef, maar omdat er ook van minder partijdige personen verzoeken zijn binnengekomen is hier het toetje van ons snoepreisje, in chronologische volgorde!

Op dit adres kunnen jullie nu een uitgebreidde collectie van onze foto's zien!

http://home.wanadoo.nl/markohlenschlager/
De kwaliteit is wederom niet optimaal, maar anders kon het er allemaal niet op :(

Singapore
Als eerste bezocht en eigenlijk onderaan de lijst van favorieten… Terwijl je hier best een aantal dagen kan rondhangen mist deze stad de Aziatische sfeer met een mix van chaotisch verkeer, rotzooi op straat én in de winkeltjes. Het is een Europese versie van een Aziatische metropool, uitstekend als tussenstop voor een luxe vakantie waarbij je een cultuurshock wil vermijden. Een indrukwekkende stad waar je best lekker kan eten maar wij vinden dat Kuala Lumpur en Bangkok veel meer te bieden hebben.

Sri Lanka
Auw.. De hierboven genoemde cultuurshock komt vroeger of later en wat is daar een betere plaats voor dan de Srileense hoofdstad Colombo. Druk, smerig, arm en tijdens ons bezoek ook speciaal voorzien van soldaten die graag een loop onder je neus proppen. Maar, als je doorreist komt vanzelf de schoonheid van dit land naar voren en tijdens het inplakken van de foto’s komen weer veel herinneringen naar boven die we door de andere landen alweer vergeten waren. We realiseren we ons vooral hoe mooi het hier was. Hier vindt je nog ongerepte natuur met vele vogels, slangen, buffels en dat allemaal in het wild.

Er zijn een drietal aangename kustplaatsen, maar het binnenland is mooier. Een aantal eeuwenoude indrukwekkende bezienswaardigheden, levendige steden, watervallen en fantastisch bergachtig landschap. Het is een prachtig land met vriendelijke mensen waar je aangenaam kan vertoeven, alhoewel het eten niet briljant is.

Het rondreizen kan soms moeilijk zijn doordat plaatsen slecht bereikbaar zijn en je gebruik moet maken van een privé chauffeur, maar over het algemeen kan de trein of bus je aardig rondbrengen. Natuurlijk wijkt de rijsteil in deze landen af van onze westerse maatstaven, maar met een gezond gebrek aan respect voor het (eigen) leven komt het allemaal wel goed.

India
Als je van één land zou denken dat het op een ander planeet ligt dan is het India wel, een land dat je constant op het verkeerde been zet. Wij hebben alleen het onderste, zuidelijke puntje kunnen bezoeken, dat qua landschap veel overeenkomsten vertoont met Sri Lanka. Ook erg mooi dus. Een probleem is dat het land zo groot is, dat je makkelijk een hele dag in de trein zit om alleen maar in de volgende stad te komen.
Maar wat India vooral bijzonder maakt is de bevolking natuurlijk.

Waar vind je een priester die in een lendendoek een tweedehands brommer en het onderstel van een bus zegent met limoenen? India!
Waar vind je een tempel waar mensen als dank voor de goden brandende kokosnoten op de grond smijten? India!
Waar vind je bussen die bestaan uit door verf bij elkaar gehouden roest? U raadt het al, India! Ja, dan is Arriva zo slecht nog niet. Kleinburgerlijk geleuter over veiligheid. Er zit toch een raam in?

Het geloof speelt een heel belangrijke rol in India, en dat uit zich dan ook in vreemde rituelen. Midden in een tempel staat een beschilderde olifant, die je zegent met een tikje van zijn slurf op je hoofd. Natuurlijk moet je wel eerst even een paar Rupiah in zijn slurf steken, die hij handig in een mandje bij zijn geketende poot laat vallen. Het dier zag er in onze ogen licht geïrriteerd uit en wij hebben dit ritueel dan ook maar overgeslagen. Geen risico nemen met dieren die met diezelfde slurf ook bomen uit de grond rukken.

Het communiceren met de lokalen is altijd een uitdaging want zij gebruiken de ‘wobble’. Dit prachtige hoofdgebaar houdt het midden tussen jaknikken en neeschudden en kan één van de volgende betekenissen hebben: ja, nee, misschien wel, misschien niet en ‘ik begrijp u’. Klinkt dat verwarrend? Nou, dat is het ook! Grappig wordt het dan wel als je het uit frustratie zelf ook gaat gebruiken en niemand er iets meer van snapt.

Indiërs zijn overigens behoorlijk ‘in your face!’. Het kan zo maar voorkomen dat je 3 straten lang achtervolgt wordt door een verkoper van panfluiten die een enorm irritant nerveus deuntje speelt, maar hé, je bent toevallig de enige blanke in het dorp en blanken hebben nou eenmaal centjes. Iedereen in India wil die centjes van je en vragen daar ook rustig om. De bewaker van een tempel, een netjes geklede voorbijganger en natuurlijk vrouwtjes met kinderen. Die laatste kunnen ook makkelijk met een groepje 5 minuten lang aan je t-shirt staan trekken, bedelend om geld. Je moet er overigens niet vreemd van opkijken als wel een paar grote gouden oor- en neusbellen in hebben, bedelen is ook een soort sport.

Om in India te reizen moet je afstand nemen en een goed gevoel voor humor hebben, dan kan je er erg van genieten. Als je dit echter verliest dan stribbelt het land behoorlijk tegen. De 2 dagen dat ik er ziek ben geweest waren in ieder geval een drama.

Van alle landen die we hebben bezocht was India de grootste uitdaging, maar ook zeer belonend. Ondanks het hierboven beschreven hebben wij het Indiase volk als zeer vriendelijk ervaren en als ik terugdenk aan dat deel van onze reis kan ik een glimlach moeilijk onderdrukken.

Bali
Vroeger liepen er op Bali 2 mensen rond, een man die een rib miste en een vrouw. Zij hadden altijd goed weer, een lekker strandje en een prachtig bos met allerlei groente en fruit. Één vrucht mochten zij niet eten, Durian. Dat stinkt namelijk ontzettend. Op Borneo mag je het bijvoorbeeld niet meenemen het hotel in, daar heb je gewoon Durian verbodsbordjes. Echt waar. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan en op een dag aten zij Durian. Daarna moesten ze naar het Midden-Oosten.

Maar dit terzijde. Bali is een echt paradijsje. Prachtige rijstterrassen, kustlijnen met palmbomen en grond die zo vruchtbaar is dat werkelijk overal prachtige bloemen groeien. Het feest begint natuurlijk in Kuta of het aangrenzende Legian, de grote toeristentrekpleisters van Bali. Voor ons is Legian een bijzonder plekje geworden door onze bruiloft en de fijne tijd die we er gehad hebben met onze gasten, maar eigenlijk is dit stukje van het eiland te toeristisch. Bij vele restaurantjes spelen redelijk goede bandjes, maar als er weer een dronken Australiër gaat meebrallen betaal je de rekening nog voordat de koffie opgediend is.

Het kunstenaarsdorpje Ubud, pittoresk gelegen tussen de rijstterrassen is een heerlijke plek om tot rust te komen, of een brommertje te huren en door het landschap te scheuren. Uit eigen ervaring kunnen wij dan ook melden dat de meest onbegaanbare wegen tot de mooiste plekjes leiden. Aan de noordkant van het eiland ligt het kustplaatsje Amed, afgebakend door een zwart vulkanisch strand. Als de zon onder gaat achter de vulkaan wordt de mooiste sterrenhemel zichtbaar. Nergens anders konden we zo duidelijk de sterrennevel en vallende sterren zien. En naast deze favorieten van ons zijn er natuurlijk veel meer mooie plekjes!

Het is soms wel lastig om op deze plekjes te komen. Bali heeft een soort openbaar vervoerssysteem dat bestaat uit gekleurde minibusjes die tussen individuele dorpjes crossen. Voordat je ontdekt hebt welke je überhaupt moet hebben is de moed al in je slippers gezakt.

De Balinezen weten het trouwens wel… Zij weten dat ze in een paradijsje wonen en de hele dag zijn ze er dankbaar voor. Talloze tempeltjes en altaartjes worden twee keer per dag voorzien van kleine offermandjes met bloemen, koekjes, geld en soms een sigaretje. Alle beelden bij de tempels hebben keurig een geblokt doekje om en een bloempje achter het oor. Volgens mij werkt het nog ook…

Indonesië
Nu zegt u misschien ‘Bali hoort toch bij Indonesië?’ U heeft het goed, maar wij vinden van niet. Bali heeft in onze ogen een ‘status aparte’, en hoort eigenlijk een ónafhankelijk land te zijn. Maar maakt dat Indonesië dan minder aantrekkelijk? NEEN!

Des te meer we van de archipel te zien kregen, des te meer we ons verwonderden over de bijzondere schoonheid van deze vulkanische eilanden. Het kleine Gili Trawangan dat we na Bali als eerste bezochten was een beetje droog maar had witte stranden, blauw water, lekker eten en goedkope cocktails. Het was toch een beetje onze trouwreis dus we hebben het er maar van genomen. Er was ook niet veel anders te doen behalve duiken, maar dat kunnen we niet aanraden omdat al het koraal dankzij dynamietvissen op het eerder genoemde witte strand lag.

Lombok was een stuk groter maar hebben we alleen gebruikt voor de doorreis naar Flores. De ene dag dat we er hebben rondgereden met een privé chauffeur maakte echter wel duidelijk dat ook dit eiland zeker de moeite waard is, helaas is het er niet van gekomen om terug te gaan.

En dan Flores. Met het ‘Komodo national park’ op de drempel is hier genoeg te doen en kan je fantastisch duiken en snorkelen. Vanaf het terras van onze kamer hebben we hier de mooiste zonsondergangen van onze reis gezien. Maar als je Flores verder bereisd om bijvoorbeeld bij de berg Kelimutu te komen dringt de ware schoonheid pas echt tot je door. Het eiland lijkt te bestaan uit enorme rotscherven die door elkaar heen uit het water verrezen zijn. Oerwoud in combinatie met rijstterrassen en inheemse dorpen, het is één van onze absolute favorieten!

Ook Java, geteisterd door te veel rampen en verschrikkingen mocht niet ontbreken. Yogjakarta bleek een gezellige stad te zijn, met riksja’s, kroketten en bitterballen. Die kans hebben wij natuurlijk niet aan ons voorbij laten gaan, alleen jammer dat ze geen mosterd hadden. De Borobudur en Mount Bromo, ze staan in ons geheugen gegrift.

Een aspect waar ik persoonlijk niet naar uitkeek wat het feit dat hier alleen maar moslims wonen. Wij verwachten een streng regime en norse blikken, maar niets blijkt minder waar. Warme vriendelijke mensen bevolken deze eilanden, er is ook nergens zoveel openlijk met mij geflirt door, overigens vrij lelijke, meisjes met hoofddoekjes. Inge had nergens over te klagen natuurlijk.

Maleisië & Borneo
Met een bevolking die bestaat uit Maleisiërs, Indiërs en Chinezen is het hier een gezellige mengelmoes met veel keuzes om de inwendige mens te verwennen. Het machtige Kuala Lumpur, centrum van deze culturele diversiteit, is een bruisende metropool waarin winkelen centraal lijkt te staan. Nog nooit hebben we zoveel winkelcentra bij elkaar zien staan, waar ze overigens niets in mijn maat hebben.

Maleisië herbergt enkele natuurparken met regenwoud dat tot het oudste van de wereld kan worden gerekend. De vorige ijstijd heeft deze delen niet kunnen bevriezen en het laat ons ook niet koud. Het is een bijzondere ervaring om te wandelen tussen de enorme bomen, boottochten te maken of waggelend je hoogtevrees te trotseren op de hangbruggen die tussen de boomtoppen zijn gespannen. Helaas lijkt al dit moois een beperkte houdbaarheidsdatum te hebben en wordt er steeds meer van dit oerwoud gekapt om plaats te maken voor palmboomplantages. Als je de prachtige parken ook wilt bezoeken kan je maar beter haast maken, er wordt jaarlijks bijna 3 procent van omgezaagd.

De kustgebieden van Maleisië zijn ook zeker aangenaam te noemen, maar helaas hebben wij maar een klein gedeelte kunnen verkennen. Het regenseizoen zorgde ervoor dat de eilanden aan de oostkust gesloten waren en ons kustbezoek is dan ook beperkt tot de eilanden Pulau Pangkor en Pulau Lankawi, waar we ons overigens wel prima hebben kunnen vermaken!

Op Borneo is ook veel regenwoud vervangen door rijen symmetrisch geplaatste palmbomen, maar er is nog genoeg te genieten. Natuurlijk hebben Orang Utans en de Probiscus apen (neusapen) ons goed vermaakt maar een hoogtepunt is zeker om een riviertocht te maken door Sakau, een stukje beschermd regenwoud rond een brede rivier. Je hebt weinig kans om hier Orang Utans in het wild te zien, maar als je net na zonsopgang vanuit de boomtoppen bekeken wordt door de neusapen en neushoornvogels en reigers laag overvliegen wil je nog wel uren in het oncomfortabele bootje blijven zitten.

Maleisië is met een rugzak zeer goed te bereizen, luxe touringcars verzorgen de langere reizen op een comfortabele manier en anders biedt Airasia ook snelle verbindingen met diverse luchthavens in dit land. Met al deze luxe is het wel logisch dat het hier wel wat duurder is dan de andere landen die we bezocht hebben, maar dat moet je maar voor lief nemen.

Thailand
Niet op de planning maar toch even langs gewipt, Phuket en Bangkok. Phuket beslaat een vrij groot gebied met een soort Lloret de Mar aan de kust (leuk voor een uurtje) en een wat grotere stad, gescheiden door een bergrug. Leuk om rond te scheuren op een brommertje, maar zorg ervoor dat je er één met goede remmen uitkiest. Ons onderkomen in een vrij goedkoop en netjes hotel had als slogan ‘Discreet en gezellig’… Dat verklaarde waarschijnlijk waarom er altijd 6 meisjes achter de bar stonden van deze tent die eigendom was van een Schot die zijn land ontvlucht was voor de belastingdienst.
‘Stealin’ from the goverment aint really stealing is it, ha ha ha’ bralde hij vanuit het zwembad voordat hij ging uitleggen waar de ‘Girly bars’ waren.

Als we bij Bangkok even buiten beschouwing laten dat we er bijna opgeblazen zijn en een onverlaat onze camera gestolen heeft, hebben we er best genoten. Een bruisende stad waar altijd wat te doen is, van winkelcentra met Lambourgini en Ferrari dealers op de 3e verdieping tot de vele tempels en marktjes. De eerste keer dat we naar Thailand gingen zijn we deze stad na 2 dagen ontvlucht, nu hebben we er met plezier een weekje vertoefd. Na Colombo kan je alles aan denk ik.

Cambodia
Ook een last-minute toevoeging aan onze planning was Cambodja, een land waar Inge al eerder een bezoek aan bracht en weg van was. Na hier 2 weken te hebben doorgebracht kan ik ook zeggen bijzonder gecharmeerd te zijn van dit land. Het gaat er hier allemaal wat primitiever aan toe omdat het erg arm is, en ondanks het gruwelijke verleden vindt je hier een rust en ontspanning die we op niet veel andere plaatsen gezien hebben.
Het toerisme begint hier aan te trekken en dat merk je aan de vele restaurantjes en barretjes, maar nergens wordt het een irritant of overdreven druk. De grote trekpleister Angkor Wat is zeer indrukwekkend, het strand bij Sihanoukville verleidt tot vele dagen luieren en Pnohn Penh biedt genoeg cultuur en vermaak om een paar dagen door te brengen. Cambodja, gewoon doen!

Einde
Zo, dat was een aardig stukkie lezen he? Als je dit leest zijn we dankbaar voor je doorzettingsvermogen en interesse in onze avonturen. Vergeet niet nog even naar de foto's te loeren, wij denken dat jullie je daar ook nog wel even mee kunnen vermaken!

Als je ons met plezier gevolgd hebt en je weet hoe het werkt, laat dan even een berichtje achter. Altijd leuk om te zien wie ons in de gaten houdt!

Een 2e enerlaatste

Voor degene die denken 'wat duurt dat toch lang' is dit een kleine excuusmelding.

Enkele automatiseringsproblemen in huize Ohlenschlager hebben het voorwerk dat gedaan is voor de laatste post vakkundig om zeep geholpen, ik vraag u dan ook nog even geduld.